woensdag 13 december 2017

'Twee kleine visjes' – Sofie Schollaert


Genre: kinderboek / prentenboek
Uitgever: Boekscout
ISBN: 9789402240443
Uitvoering: pdf-bestand
Aantal pagina's: 48
Uitgave: november 2017

Met dank aan Sofie Schollaert en uitgeverij Boekscout voor het pdf-bestand om zo het boek ‘Twee kleine visjes’ te kunnen recenseren.

Twee kleine visjes denken dat het leuker zou zijn om een grote walvis te zijn. Is dat wel zo? Ze gaan op zoek naar de tovenaar van de zee en leren een belangrijke les. Beleef het grote avontuur van onze twee vriendjes mee en ontdek de wondere onderwaterwereld.

Dit prentenboek met kleurrijke illustraties is in rijmvorm geschreven. Hierdoor is het zowel een vrolijk voorleesverhaal als prachtig inkijkboek.

Kleurrijk, de cover van dit boek valt meteen op en de toon wordt binnenin het boek voortgezet. Zeer kleurrijke en prikkelende tekeningen nemen je mee in het verhaal over twee kleine visjes. Hoewel de tekeningen erg mooi zijn, vind ik ze wel vrij plat getekend. Ik mis diepte en beweging terwijl de zee, waar dit verhaal zich afspeelt, toch nooit stilstaat.

Toch zijn de tekeningen zeker pakkend. Wij mochten dit boek als pdf-bestand recenseren en ik was benieuwd of het boek op deze manier wel de aandacht van mijn dochter Helena kon trekken. Dit lukte mede dankzijn die kleurrijke tekeningen. Nadeel van het recenseren van een pdf-bestand is dat je niet lekker samen op de bank kunt klimmen en in het boek kunt kruipen. Dat is gelukkig op te lossen door lekker op schoot aan tafel te gaan zitten en zelf met behulp van pijltjestoetsen te mogen bladeren. Dat is toch weer eens wat anders.

Na de eerste indruk nam het verhaal ons mee met twee kleine visjes die graag groot willen zijn. De tekst is op rijm en leest vloeiend. In het begin wordt er overmatig gebruik gemaakt van verkleinwoordjes. Hier ben ik geen fan van en het was dan ook een opluchting dat Schollaert snel een goede balans vond in het wanneer wel en wanneer niet verkleinen van de woorden.

Een ander goed onderdeel in dit boek is het personage van de tovenaar. Een tovenaar of heks maakt altijd indruk op Helena, waardoor verderop in het boek haar aandacht opnieuw gevangen werd. Dit zorgt ervoor dat het verhaal bij haar blijft hangen. Tevens creëren de momenten van de tovenaar een goede spanningsboog in het verhaal.

De boodschap van het verhaal (wees blij met wie je bent, wens niet om een ander te zijn) sluit het verhaal mooi af. Het is een boodschap die nog weleens vergeten wordt. Mooi om ter sprake te brengen bij zowel kinderen als volwassenen. Schollaert zet een knap kinderboek debuut neer met ‘Twee kleine visjes’ waarmee ze dan ook 4 sterren verdient.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren






dinsdag 12 december 2017

Leesclub 'Verzwegen' - José Kruijer






Leesclub 'Verzwegen' - José Kruijer

Feelgood

Met dank aan Uitgeverij NAU voor het beschikbaar stellen van deze recensie-exemplaren t.b.v. deze leesclub.

Lezen mee in deze leesclub:
Yvonne Kraaij, Petra Van der Berg, Sabine Martinez, Marieke Konings-Postma, Annelien Kruithof & Nancy de Brucker voor DPB



Wat zegt de titel over het boek? M.a.w., past de titel bij het verhaal? 


***
  
Yvonne: De titel vind ik heel goed bij het boek passen want ‘Verzwegen’ loopt door de gehele verhaallijn van het boek.

Petra: Titel past precies bij het verhaal. Het loopt als een 'roze' draag door het verhaal heen.

Sabine: De titel past er wel goed bij. Het grootste gedeelte gaat er over dat Périne medina jarenlang verzwegen heeft. Ook verzwijgt medina een tijd lang wie ze is dus ja de titel past zeker.

Annelien: Onverwachts past de titel wel. Omdat ik in eerste instantie de indruk had dat het boek vooral over haar glossy zou gaan kon ik de titel moeilijk plaatsen. Nu na het lezen en met de hele verhaallijn over Medina snap ik de titel en past hij wel. De cover snap ik daarentegen totaal niet, ik denk dat daar iets anders beter had gepast. Een mond met parels vind ik niet dit verhaal weergeven. Dat had veel vlotter gekund meer gericht op de omgeving van een redactie bijvoorbeeld.


De auteur beschrijft altijd uitvoerig welke kleding de personages dragen, dit is bewust gedaan! Vind je dit een meerwaarde - in functie van het verhaal - of vind je het TE , herken je de merken, ..........?


Yvonne: Ik vond dat element wel grappig want op die manier ging ik het visualiseren en zag ik het personage voor me. Glossy gaat natuurlijk over beauty, mode enzovoorts, dus het past wel in het boek.

Petra: Ook ik heb zelf zo niets met merken, maar ik kan mij zeer goed voorstellen dat dat anders is wanneer je bij zo’n glossy werkt. Vond het in ieder geval passend in het verhaal! 

Sabine: Voor de beeldvorming vond ik het prima. Ik vond het niet irritant. Ik heb zelf niks met merken maar het paste er goed bij, ook bij de personages.

Marieke: Ik heb zelf niet zoveel met merken, het hielp wel mee aan beeldvorming van de personages. Vond het zeker niet te veel.

Annelien: Ik zit niet zo in de merken dus die details vind ik niet zo interessant maar ik snap dat dat lezers juist aan kan spreken en helpen bij de beeldvorming. Voor mij hoeft er ook niet constant verteld te worden hoe een personage zich kleed maar je wilt wel af en toe wat lezen hierover voor je beeldvorming. Ik vond het in dit boek niet storend.






In gesprek met Aaltje van Zweden


Aaltje van Zweden is de echtgenote van de befaamde dirigent Jaap van Zweden. Dit jaar verscheen een indrukwekkend boek van haar hand onder de titel “Om wie je bent”. De recensie is HIER te lezen.
Wij konden haar enkele vragen stellen terwijl ze in New York verblijft. Uiteraard hielp e-mail daar een handje bij. 

Je boek gaat in hoofdzaak over jullie zoon Benjamin die een zware vorm van autisme heeft. Hoe kwam je op het idee om jullie lotgevallen in een boek op te nemen en daarmee een stuk intimiteit uit je leven aan het grote publiek “prijs te geven”? Heeft de eerder gemaakte documentairefilm daarin een katalyserende rol gespeeld?
Toen Benjamin 27 jaar geleden geboren werd wist ik al snel dat hij anders was. Maar wat was er dan? Hij sloot zich af, zat urenlang in zijn kamer te wiegen en met zijn handjes te wapperen. Hoe moest ik contact met hem maken? Wij zochten ons heil in het medische circuit, een slopende periode van ontelbare tests en sombere prognoses brak aan. Het was het begin van een jarenlange zoektocht naar de meest uiteenlopende behandelmethodes. Die zoektocht heeft ons een keur aan inzichten geboden. Dat hebben we nooit in de luwte gehouden. We hebben onze ervaringen altijd gedeeld met lotgenoten en andere betrokkenen en daarmee was de basis gelegd voor Stichting Papageno. Tegelijkertijd vatte ik het plan op een boek te schrijven. Het schrijven is een jarenlang proces geweest. Door delen van mijn leven in elkaar te passen en naast elkaar te plaatsen heb ik zin en betekenis kunnen vinden. Dat leek mij de moeite waard om te delen.

Het schrijven gaat je zo op het oog tamelijk gemakkelijk af. Het verhaal is in elk geval toegankelijk en gemakkelijk leesbaar. Heb je bij het schrijven een sparringpartner uit de professionele schrijfwereld gehad?Bij het opschrijven van mijn verhaal hebben velen mij geïnspireerd, aangemoedigd en geholpen de boodschap die ik wilde overbrengen scherp te krijgen. In de laatste fase heb ik hulp gehad van een vriendin, vooral het samenvoegen van al het materiaal tot een goed lopend verhaal was een hele uitdaging.

Welke rol heeft je uitgever Ambo|Anthos gespeeld in het schrijfproces?
Ambo|Anthos heeft ondersteund in de redactie, marketing en verkoop.

Opvallend is dat je ook je eigen traumatische jeugd onderdeel van het verhaal hebt gemaakt. Dat deel van het boek is –zoals de lezer zal ontdekken- zeer functioneel. Niettemin lijkt het niet gemakkelijk hierover details te openbaren. Hoe heb je dat zelf ervaren bij het schrijven?
Achteraf gezien bleek de ontwikkeling van Benjamin parallel te lopen met mijn eigen ontwikkeling. Hoewel het niet mijn bedoeling was realiseerde ik mij gaandeweg het schrijfproces dat ik mijn jeugd niet onbenoemd kon laten en het was inderdaad niet makkelijk om hier openhartig over te schrijven. Mijn wens meer aandacht te genereren voor de verwoestende gevolgen van alcohol voor de omgeving heeft mij daarbij geholpen.

Je echtgenoot Jaap is door zijn beroepsmatige bezigheden een globetrotter en is vaak elders. In hoeverre heeft dat extra druk gelegd op jullie gezin?
Een carrière als musicus vraagt altijd grote inzet en dagelijkse toewijding ook van het gezin. Jaaps bestaan als dirigent heeft de laatste 10 jaar een grote vlucht genomen en dat eist zijn tol. Het opvoeden van een kind met autisme en een verstandelijke beperking is zwaar en daar heb je zoveel mogelijk ondersteuning bij nodig. Toen onze kinderen jong waren was Jaap concertmeester van het KCO (Koninklijk Concertgebouworkest; CK) en gelukkig meer thuis.

Heb je de smaak van het schrijven te pakken en ga je meer schrijven ondanks je ongetwijfeld zeer gevulde agenda?
Als Jaap in 2018 aanvangt als chef-dirigent van het New York Philharmonic Orchestra zal onze agenda nog gevulder zijn. Ik blijf mij onverminderd inzetten voor Stichting Papageno. Geïnspireerd door onze lange zoektocht naar een diagnose en goede begeleiding voor Benjamin werk ik momenteel aan de realisatie een expertisenetwerk voor vroegdiagnostiek en begeleiding. Maar het schrijven laat mij niet meer los, een onderwerp voor een volgend boek vraagt om uitwerking, nu nog de tijd vinden!


Dankjewel voor je openhartige antwoorden, Aaltje!

Charles Kuijpers

‘Monster’ – Michael Grant


Genre: Young Adult
Uitgeverij: HarperCollins
ISBN 9789402700558
Aantal pagina’s: 381
Verschijningsdatum: november 2017

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins voor het recensie-exemplaar

Monster is het vervolg van de serie Gone waarmee Michael Grant beroemd is geworden. Dit boek is goed te lezen zonder de voorafgaande serie open te slaan. In Monster leren we al snel Shade Darby kennen, een zeventienjarige tiener die bij haar vader, een beroemde professor, woont. Haar moeder is vier jaar eerder tijdens de Aberratie van Perdido Beach gestorven.

De eerdere serie gaat over de gebeurtenissen in Perdido Beach. Shade kan maar niet vergeten hoe machteloos ze was toen haar moeder stierf en ze heeft zich voorgenomen om dat nooit meer te laten gebeuren. Met haar vrienden Cruz en Malik onderschept ze een Afwijkend Ruimte Object (ARO). Over de gehele aarde komen een aantal ARO’s terecht. Ze zien eruit als rotsen maar als je wat van die rots binnen krijgt, verandert het je DNA en kan je zomaar superkrachten ontwikkelen. Shade wil ook graag een superkracht ontwikkelen om de slechteriken met superkrachten te kunnen bestrijden. Ze wil graag een held worden.

In het echt blijkt heldendom toch veel meer ellende met zich mee te brengen dan in een stripverhaal. Shade, Cruz en Malik trekken ten strijde tegen een aantal monsters. Ze worden daarbij op de hielen gezeten door de Amerikaanse overheid die de ARO’s graag in handen wil hebben. Helaas ook niet altijd met de beste bedoelingen. Daar kunnen Dekka Talent en Armo over meespreken. Zij ontsnappen uit het overheidslaboratorium waar ze als proefkonijnen werden gebruikt. Ook zij trekken ten strijde tegen de monsters. Zal het genoeg zijn tegen het geweld van Knightmare, Abaddon en Napalm?


Conclusie
Michael Grant heeft weer een prachtig verhaal afgeleverd. Superspannend met wilde achtervolgingen, groteske gedaanteverwisselingen en ontluikende superkrachten waar een gewoon mens geen enkel benul van heeft. Nergens wordt het verhaal ongeloofwaardig, Michael Grant trekt Amerika in een mogelijke nieuwe Wereldoorlog waar de tegenstanders via ARO’s de aarde bereiken. Dit boek is echt moeilijk weg te leggen! Een dikke vier sterren. 

Jeannie Bertens - recensent De Perfecte Buren

‘Voor ik je loslaat’ - Marieke Nijkamp


Genre: Young Adult
Uitgever: HarperCollins / Young Adult
ISBN:
9789402700565
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 320
Uitgave: december 2017

Dank aan uitgeverij HarperCollins voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Dit boek is vanaf vandaag, 12 december, te verkrijgen in de boekhandel! 


Een spannend en ontroerend verhaal over vriendschap, schuldgevoel en opgroeien als buitenbeentje in een gesloten gemeenschap.
Corey en Kyra groeien samen op in het afgelegen plaatsje Lost Creek in Alaska en zijn hun hele jeugd onafscheidelijk. Tot Corey verhuist. Het afscheid is moeilijk, maar Corey belooft terug te komen om haar vriendin op te zoeken.
Een paar dagen voor het zover is, krijgt Corey het schokkende bericht dat Kyra dood is aangetroffen - drijvend onder het ijs. Ze is er kapot van en kan niet geloven dat Kyra zelfmoord heeft gepleegd, zoals wordt gesuggereerd. Ze voelt gewoon dat er iets niet klopt.
Eenmaal terug in haar geboorteplaats groeit haar wantrouwen en raakt ze er steeds meer van overtuigd dat Lost Creek geheimen heeft, geheimen die ze niet begrijpt, maar die haar de koude rillingen bezorgen. In de donkere winter van Alaska gaat ze op zoek naar antwoorden terwijl de sfeer in het dorp steeds grimmiger wordt...


Na het grote succes van 54 minuten is Marieke Nijkamp terug met een nieuw boek. Ditmaal speelt het verhaal zich af in een klein plaatsje in Alaska. Zodra je begint met lezen krijg je meteen het gevoel alsof de tijd honderd jaar achterloopt in dit dorpje. Niet omdat ze geen telefoon kennen, maar omdat er toch geen bereik is. De inwoners geven ook weinig over zichzelf bloot en ondanks dat je niet zelf aanwezig bent, heb je als lezer het gevoel alsof je niet welkom bent.

maandag 11 december 2017

'Leesclub' Verzwegen - José Kruijer





Leesclub 'Verzwegen' - José Kuijer

Roman - Feelgood

Met dank aan Uitgeverij NAU voor het beschikbaar stellen van deze recensie-exemplaren t.b.v. deze leesclub.

Lezen mee in deze leesclub:
Yvonne Kraaij, Petra Van der Berg, Sabine Martinez, Marieke Konings-Postma, Annelien Kruithof & Nancy de Brucker voor DPB


Over de auteur: 
De Noord-Hollandse schrijfster José Kruijer (1972) is een echte juf. Naast haar tomeloze inzet voor 'haar' kinderen in de klas, is ze moeder van twee tienerzonen en echtgenoot van Erik Kruijer. Als hobby zond ze jarenlang rake slagzinnen in en daarmee won ze vele cadeaus en vaak geldprijzen. Toen haar gezin - in haar ogen - daaraan gewend raakte, wendde ze haar woordencreativiteit aan voor het schrijven van boeken. In de herfst van 2017 debuteerde José met haar roman 'Verzwegen'. 

Achterflap: 

"Als een kostbaar verstopte oester de mooiste 
parel in je leven blijkt te zijn"


Périne Monté staat aan de vooravond van de geboorte van Pearls, haar glossy. Met haar jarenlange ervaring op redacties van bekende magazines is ze gehard en geliefd in haar vak. En alles moet nu wijken voor haar droom: haar eigen magazine. Zelfs haar geliefde zet ze plotsklaps buiten de deur.
Met haar toegewijde redactieteam doet Périne er alles aan om Pearls tot een succes te maken. Haar glossy wordt genomineerd voor een prestigieuze mediaprijs en Périne zelf voor mediavakvrouw van het jaar. 
Haar parel'knopen' zijn haar dochter en zieke moeder, een nieuwe en vurige liefde voor een flamboyante gynaecoloog, een irritante zus en een jaloerse ex. Met flair, humor en zelfreflectie ervaart Périne de keerzijde van verzwijgingen. 
Juwelen als parels zijn dof of stralend, puntgaaf of gebutst. Prachtige parelmoeren, van babyroze tot gitzwart, zijn geliefd of gehaat, trendy of ouderwets, kostbaar en echt of nep en goedkoop. Parels zijn verbonden met rouw en trouw. En achter elke parel zit een dikke knoop voor de volgende parel, zodat dit kostbaar snoerlijn niet breekt. Parelsnoeren zijn zoals ons en Pérines leven, kostbaar en o, zo kwetsbaar. 



Wat vindt de leesclub van de cover en wat verwachten ze van 'Verzwegen'?


***
Yvonne: De intense kleur van de cover trekt gelijk mijn aandacht. De parelketting en de lippen doen je denken dat er wellicht wat erotiek in het boek voor komt. En toch maakt het me nieuwsgierig! Na het lezen van de achterflap staan de parels centraal voor haarzelf, glossy, dochter, zieke moeder, liefde voor de gynaecoloog, zus en ex... ik verwacht dus een boek die je wil blijven lezen tot de laatste bladzijde!

Petra: Als ik eerlijk ben trekt de cover mij niet zo aan, ik die veel te roze. 
“Liefde raakt verloren als je niet zegt wat je bedoelt” => helemaal waar!
Verwacht een leuk verhaal met uiteindelijk een happy end. 😀

‘De avonturen van Max: Op zoek naar Fl..’ - ARmazing

 
Genre: kinderboeken (voorleesboeken) 4-9 jaar
Uitgever: ARmazing
ISBN: 9789082645705
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 30
Uitgave: september 2017

Met dank aan Corik van Maaren (Team ARmazing) voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Het verhaal
De zomervakantie is begonnen en Max verveelt zich. Hij is net verhuisd en heeft niemand om mee te spelen, zelfs geen knuffels. De doos met knuffels is tijdens de verhuizing helaas kwijtgeraakt. Dan hoort Max bij de voordeur iets vallen. Max gaat snel kijken. Het is een opgerold stuk papier waaraan een kaartje hangt met zijn naam er op. De brief heeft geen afzender, er staat alleen 'Fl'. Eigenlijk moet Max zijn kamer nog opruimen, maar hij heeft meer zin in een avontuur en besluit op onderzoek te gaan.

Conclusie
De cover springt direct in het oog. De afbeelding is vrolijk en kleurig, maar niet druk doordat het geheel symmetrisch is opgebouwd. De titel staat met grote rode letters in het midden van het boek en valt direct op. Er is voor gekozen om de informatie over de "ARmazing" app in het midden onderaan te plaatsen en deze ook duidelijk de ruimte te geven. Op een aangename wijze wordt zo duidelijk dat de "ARmazing" app via App Store of via Google Play te downloaden is. Ik ben verder aangenaam verrast door de stevigheid van het boek. Je kunt het boek (indien nodig) goed vasthouden met één hand, zonder dat het direct dichtklapt.